به نام خدا

دنیای وبلاگی من با همراهی پرشین‌بلاگ عزیزجهت ثبت خاطرات دخترم ساخته شد. پرشین‌بلاگ که میگویم یعنی همدم و مونس من، یعنی موجودی که در این چندماه مانند یکی از اعضای خانواده‌ام شده است. دوستی که بدون هیچ چشمداشت ومنت خانه‌ای در این دنیای مجازی در اختیار من قرار داده است.

من در این دنیا همسایه‌های خوبی دارم که هر روز صبح با امید دیدن روی ماهشان پنجره را باز میکنم. ما به خانه‌های هم سر میزنیم، با شادی هم خوشحال و از غمهای هم ناراحت میشویم.

من عاشق دنیای وبلاگیم، خانه و همسایه‌های مهربانش هستم و از صاحبخانه‌ی عزیزم سپاسگزارم.

تقدیم به دوستان خوبم